بهار آمد! بهار گل ها و دل ها آمد!

بهـار آمد! بهار پر بار آمد! بهـار تجدید حیات آمد! بهـار دلگشا آمد! بهـار رودها و جویبارهای خروشان آمد! بهـار زنده شدن درختان و گیاهان آمد! بهار گل ها و بوی عطر آگینشان آمد! بهار جنب و جوش و فعالیت آمد! بهار نغمه خوانی پرندگان و جانداران آمد! بهار زنده دلان و بیداردلان آمد! و بهار کسانی آمد که حیات مجدد و زیبا و پر خیر بهاری، که در خلقت خدایی کرۀ ارض نهفته است، به آنها شادی و نشاط می بخشد و آنها را به یاد زنده شدن نسل بشر در روز قیامت می اندازد، و بدین مناسبت جشن شادی برپا می کنند و مَسرور و شکر گذار می شوند (بهار توحید و آزادی). البته هیچ نکته و تشبیهی به پای توصیف قرآنی نمی رسد، آنگاه که قیامت و زنــده شدن انسان ها را به بهار گل ها و گیاهان تشبیه می کند، و می خواهد بگـوید: بهار آمد! قیامت آمد! و ما موحدین آزادیخواه بهار حیات و سر زندگی ۱۳۹۰ را به همۀ مسلمین و مردم ایران و بهار دوستان تبریک می گوییم، به این امید که بهاران آینده، همراه با آزادی و مردمسالاری و آزادی زندانیان و بازگشت مهاجران باشد، همان کسانی که در راه خدا و خلق دچار رنج ها و مشقت ها شدند.